Hoe ik gillend het weiland in reed…

15 augustus ben ik 18 jaar geworden en ja, dat betekend dat de autorijlessen bij de meeste mensen wel dichterbij komen. Omdat ik door alle toestanden van het afgelopen jaar niet veel heb kunnen werken, zal dit voor mij nog wel eventjes duren. Maar toch beginnen de kriebels ondertussen al een beetje te komen. Tijdens mijn vakantie in Frankrijk zat ik al een paar keer met mijn vingers om het stuur geklemd in een stilstaande auto te fantaseren hoe ik door de bergen heen reed met het raampje open, zonnebril op en mijn haren in de wind. Helaas zal ik nog eventjes een tijd moeten sparen voordat ik de wegen onveilig mag maken. Gelukkig heb ik een vader die niet kan wachten om me de eerste kneepjes van het rijden te leren.

Een paar dagen nadat we terug gekomen zijn van vakantie, moest mijn vader de caravan terug brengen naar de stalling. “Ga je even gezellig mee?” vroeg hij aan mij. Ik had toch niet echt iets te doen dus ik besloot mee te rijden naar de stalling waar ook een groot terrein bij is. Eenmaal daar aangekomen werd de caravan afgekoppeld door mijn vader terwijl ik de dropjespot in de auto aanviel. Toen hij klaar was, zwaaide hij enthousiast het portier open en vroeg hij met een grote grijns: “Zo, een keer proberen?” Ik keek hem nogal verward aan maar toch liet ik het me geen twee keer vragen. Ik sprong achter het stuur en keek hem verwachtingsvol aan. Mijn vader gaf me de instructie: “Straks mag je de auto aanzetten en dan druk je de koppeling in, ja die linkse ja, en dan zet je de auto in zijn één”. Oh help! “Vervolgens laat je de koppeling langzaam opkomen en druk je het gaspedaal zacht indrukken, nou, probeer het maar!” Ik deed alles volgens zijn instructie maar ja, koppeling langzaam opkomen en gaspedaal zacht indrukken betekend dus echt heel LANGZAAM en heel ZACHT. Ik was veel natuurlijk veel te enthousiast en liet alles, huppa lekker gaan en drukte het gaspedaal veel te hard in. Al schokkend, een stel fanatieke headbangers waren er niets bij, rolde de auto vlug vooruit richting het weiland. Ik zette mijn mooie sopraan gilletje op en mijn vader, met zijn hand op het dashboard steunend, riep naast me: “INDRUKKEN, INDRUKKEN, INDRUKKEN.” Ja hallo, dat is een lekker ruim begrip als je een drie pedalen naast elkaar hebt zitten! Snel plaatste ik mijn voet op de rem waardoor we met klap stil stonden te staan. Het is bijna een wonder dat de airbags niet uitklapte. Mijn vader stapte uit en ik klom over de handrem heen om weer op de bijrijderstoel te gaan zitten. Tot mijn grote verbazing keek mijn vader mij weer met een grijns op zijn gezicht aan: “Nou, ik draai de auto even om en dan mag je het nog een keer proberen!” Hmm.. WAT?

scared-baby

Zoals jullie misschien wel door hebben, leef ik nog en de tweede keer ging een stuk beter maar ik kan me niet voorstellen dat ik ooit veilig de snelweg op kan… Maar ach, oefening baart kunst zeggen ze toch? Voor jullie is het in ieder geval een veilig idee dat ik eerst nog zo’n anderhalf jaar moet sparen voordat ik een roze pasje in mijn portemonnee mag stoppen.

Wat kan jij je nog herinneren van je eerste (illegale) rijles?

Liefs,
Roos

 Bron, bron.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>